به امید گاهی، نگاهی

با نام و یاد خداوند متعال،چندی پیش از کتاب غرش رعد، نوشته نویسنده جوان کشورمان محمد معما به عنوان کتاب سال ارتش جمهوری اسلامی رونمایی شد.محمد معما طی سه سال و نیم تلاش و تحقیق و پژوهش، در این کتاب زندگینامه امیر سرتیپ خلبان عبدالحمید نجفی را نوشته است.به گفته خودش کل نیرو هوایی و خلبانان زمان جنگ را گشته  و پای صحبت تک تک آن ها نشسته است و از خاطرات آنان نت برداری کرده.حاصل زحمت این نویسنده جوان، مومن و انقلابی کشورمان اثری شده،که امروز دربردانده صحنه های عملیات ها و زندگینامه یک خلبان دلیر کشورمان است.


سال هاست که در عرصه تولید محتوا برای فیلم سازی کارگردان ها و نویسندگان کشورمان اگر نگوییم ضعیف، متوسط رو به پایین عمل کرده اند.اگر نوشته ای بوده سعی شده است تا به هر طریقی کار شود و فقط تولید محصول و نه کیفیت آن مد نظر بوده است.حتی کار به آنجایی رسیده که برای خالی نبودن عریضه مسئولین محترم  رسانه ای کشورمان روی به خریدن سریال های درجه چندم کره ای کردند و مدت های زیادی  مردم اسطوره پرور ایران با شخصیت های قهرمان جعلی و ساختگی این سریال ها خو گرفتند  غافل از اینکه قهرمانان آن ها بسیار فراتر از این شخصیت های فاقد هویت می باشند.کار بدان جایی می رسد که حتی  بعضی ها دیدن آن را به نشستن در کنار خانواده خویش ترجیح می دهند. در این جا  چند سوالی مطرح است.

1.چرا مسئولین محترم توجهی به کتب منتشر شده در عرصه دفاع مقدس ندارند؟
2.آیا قهرمان های ما در میدان نبرد هشت سال جنگ تحمیلی نباید به ملتمان معرفی شوند؟
3.آیا ارزش شخصیت  یک دلیر مردی همانند امیر سرتیپ عبدالحمید نجفی کمتر از شخصیت جعلی و ساختگی جومونگ و .. . است؟
4.آیا سینما و تلویزیون نباید به سمت تولید فیلم با استفاده از محتوای این قبیل کتاب ها برود؟
5.چرا فرزندان نسل جدید ایران نباید قهرمان های خویش را بشناسند؟
6.آیا باید مردم  از شناخت اینچنین انسان های از خود بریده و به خدا رسیده،محروم باشند؟
ان شاءالله که خداوند متعال نظر مسئولین محترم امر را به این مقوله مهم جلب نماید و جمله معروف که فرمود " به امید گاهی، نگاهی" 

/ 0 نظر / 16 بازدید