انسان باش

روزانه هزاران کودک به دنیا می آیند و عده ی بسیاری پدر و مادر می شوند.این بدان معنی است که حیات ادامه دارد و خلقت در مسیر از پیش تعیین شده خود در حال طی طریق است.شاید این پیام مهم تر باشد که ای انسان " ما غرک بربک الکریم" چه چیز تو را نسبت به پرورش دهنده کریمت غره کرده است؟نگاهی به، تولد نوزادی ناتوان بینداز و ببین که تو اول چه بودی و حال به کجا رسیدی؟

روحیات پاک نوزادی

ذکر این مقدمه برای این مطلب بود که متاسفانه بعضا انسان ها از ارزش های واقعی خود فاصله گرفته و سعی بر تقویت نفس طاغی درون خود دارند.نفسی که به تعبیر قرآن از زبان مبارک پیامبر خدا حضرت یوسف(علی نبینا و اله و سلم)، " ان النفس لاماره بالسوء" یعنی قطعا نفس من به بدی امر می کند، نام گرفته است.فاصله گرفتن انسان از آن چیزی که برایش خلق شده است، فرصت های ناب و زیبای بندگی خدا و زندگی الهی را از او می گیرد.هنگامی که به جای خواست خدا در دل او خواست خودش در اولویت قرار می گیرد و دستورات و اوامر الهی در مرحله بعدی آن هم به شرط داشتن نفع برای شخص خودش و به تعبیر و تایید قرآن " یومنون ببعض و یکفرون ببعض " به مرحله اجرا در خواهد آمد.لازم است گاهی انسان سیلی محکمی بخورد و به خود بیاید.بداند که، که و چه بوده و حال به اینجا رسیده است که اصلا در قبال همسانش در خلقت ارزشی قائل نیست. متوجه باشد که او همراه با هزاران انسان دیگر بنابر قول شریف حضرت امیرالمومنین(ع)، یا در خلقت یکی هستند و یا در دین، برادر دینی.


ارزش انسان 

امروز نامهربانی ها زیاد شده است.کسی برای کسی ارزشی قائل نیست.خود محوری یا به تعبیر اساتید علم کلام، اومانیسم در صدر خواسته های اشخاص قرار گرفته است.حال اینکه هیچ گونه بهانه ای نمی تواند توجیه نامهربان بودن انسان با اطرافش باشد.اصلا قابل پذیرش نیست شخصی بگوید من گرفتارم و به این بهانه با دیگران بد رفتاری داشته باشد.در روایت وارد شده است که مومن شادی اش در چهره اش و حزن و اندوهش در قلبش است.پس اگر داعیه ایمان به خدا و شیعه مولا علی (ع) را به یدک کشیده می شود باید یادآوری شود، همه این احادیثی که از اهل بیت(علیهم السلام) رسیده است، برای چهارچوب دادن به زندگی است.
ایمان سخت نیست.انسان بودن به معنای واقعی کلمه سخت نیست.فقط کمی همت و  فعال کردن جوهره انسانی را می طلبد.و نیز لازم است یادآوری شود که در  هر راه و خطی که فرد قدم بگذارد او را به همان مسلک و معرفت خواهند شناخت، پس باید انسان حواسش به خودش باشد که کجاست و چه می کند.و دائما با خود سوال کند که خدا در کدامین قسمت از زندگی وی قرار گرفته است.
باشد که به سان نوزادی که تازه به دنیا می آید پاک و به دور از کینه وگناه باشیم ودر اخر رستگار شویم 

/ 0 نظر / 18 بازدید